Geboorte fotografie Finn

Bijgewerkt: 3 sep 2019

Op zaterdagavond 29 juli om 22.30 uur krijg ik een berichtje van Hans. De weeën bij Lisette zijn begonnen en ze heeft al 4 centimeter ontsluiting. Om 22.50 uur lees ik het app berichtje pas, ik pak meteen mijn spullen en vertrek om 23.20 uur richting Lemmer waarbij ik nog 3 uren onderweg ben. De afstand maakte het wel spannend, want je weet nooit hoe snel de bevalling zal gaan en of je nog op tijd bent.


Om 02.15 uur kom ik aan bij Lisette & Hans. Hans staat mij al op te wachten in de tuin, het is wind stil en nog steeds warm buiten. De verloskundige is op dat moment bij Lisette boven om te kijken hoeveel ontsluiting ze heeft en controleert de hartslag van de baby. Deze blijkt regelmatig over te slaan waardoor de verloskundige besluit Lisette over te dragen aan het ziekenhuis. Lisette heeft al een tens welke dient als pijn bestrijding. Deze geeft kleine schokjes welke bevestigd zit op je rug met stickers.


Rond 02.45 vertrekken we naar het St. Antonius ziekenhuis in Sneek waar we rond 03.10 uur aankomen. Lisette wordt meteen aan de CTG scan gelegd om het hartje van de baby in de gaten te houden. Het hartje blijkt nog steeds af en toe over te slaan, waarbij het net is alsof de baby naar iedere 3 hartslagen een flinke hik heeft.




Om 04.00 uur komt de verloskundige een inwendig onderzoek doen en de vliezen doorbreken. Lisette heeft nu 5 centimeter ontsluiting. De verloskundige probeert meteen een schedel electrode (inwendige “nauwkeurigere” CTG) direct op het hoofdje van de baby te plaatsen, helaas blijkt dit niet te werken en word er toch gebruik gemaakt van de uitwendige apparatuur. Om de weeën goed hun werk te laten doen, word er een weeën opwekker toegediend via het infuus. Deze maakt de weeën pittiger waardoor de ontsluiting sneller zal gaan. Lisette krijgt meteen heftigere weeën en kan deze goed opvangen door rondjes met haar infuus door de kamer te lopen.



Om 05.10 uur is de pijn grens bij Lisette bereikt, ze wordt misselijk en vraagt om de morfine pomp. Deze word op het infuus aangesloten, maar de weeën worden alleen maar heftiger en Lisette heeft het gevoel dat het niet werkt en de scherpe randjes helemaal niet weg haalt. Om 05.30 worden de weeën zo heftig dat Lisette om verhoging van de morfine dosering vraagt en deze word dan ook gegeven.



Om 5.50 uur krijgt Lisette weer een inwendig onderzoek, dit keer al 8 centimeter ontsluiting! Lisette voelt al een enkele druk/ persdrang. Om 06.40 uur gaat de verloskundig weer even onderzoeken hoever de ontsluiting gevorderd is en wordt er 9 centimeter ontsluiting waargenomen. Waarna Lisette om 7.05 volledige ontsluiting heeft en mag gaan persen.





Om 9.40 uur is Lisette al een poosje aan het persen. Verschillende houdingen zijn er uitgeprobeerd om de bevalling te bevorderen, maar helaas krijgt Lisette de baby niet voorbij de bocht. De verloskundige plaatst een katheter om de blaas te legen die eventueel in de weg kan zitten. Ook dit helpt niet en de verloskundige neemt contact op met de gynaecoloog, Lisette is inmiddels al een dik uur actief aan het mee persen en raakt uitgeput. De gynaecoloog besluit Lisette te gaan helpen door middel van een vacuümpomp.





Om 09.57 uur wordt Finn geboren en hij laat meteen goed van zich horen. Dat is altijd zo’n fijn moment, wanneer de baby gaat huilen! Finn wordt lekker bij mama op de borst gelegd en papa mag de navelstreng doorknippen.









Ik wacht nog even op het weeg en meet moment van Finn. En maak nog een paar mooie beelden van Finn die voor het eerst bij mama gaat drinken. Om 12.15 uur vertrek ik met een tevreden gevoel richting mijn broertje in Leeuwarden om even een paar uurtjes te slapen voor ik weer naar huis vertrek.













Blog geschreven door de kersverse ouders Hans & Lisette


Maandagochtend 29 juli.

Vandaag is Lisette precies 40 weken zwanger. Lisette had vannacht elk uur een wee, maar besluit dit niet aan Hans te vertellen. Afgelopen vrijdagavond was het 'vals alarm' en ze wil niet dat hij zich op zijn werk druk maakt om haar. Bovendien, als het wel losbarst is hij binnen een half uur thuis, dat stelt haar gerust. Lisette heeft eind van de ochtend nog een afspraak bij de manicure en besluit daar wandelend heen te gaan, de weeën komen nog steeds elk uur, wellicht helpt dat de boel wat op gang! In het begin van de middag komen ze om het half uur en halverwege de middag om het kwartier. Hans is rond 16:00 uur thuis en Lisette vertelt hem dat ze weeën heeft. Worden we dan nu echt snel ouders?? Spannend!! rond 17:00 uur volgen de weeën elkaar vlotter op en begint Lisette te timen, al snel blijkt dat ze om de 2 tot 3 minuten komen en 2 minuten duren. Ze springt na het eten nog even onder de douche, als het echt gaat beginnen, zouden de weeën ondanks de warmte niet af moeten zwakken. Rond 20.30 besluiten we de verloskundige te bellen, al 3 en een half uur heeft Lisette de weeën vlot op elkaar. Eerst controleert de verloskundige de hartslag van de baby, deze blijkt irregulair te zijn, dit is nog nooit eerder in de zwangerschap gehoord. Ter consultatie belt ze de gynaecoloog in het ziekenhuis, we mogen thuis blijven en de verloskundige moet regelmatig langskomen om het hartje te beluisteren. De verloskundige vindt Lisette eigenlijk wat te kalm en twijfelt of ze moet gaan voelen hoe veel ontsluiting Lisette al heeft. Hans geeft aan dat hij toch wel graag zou willen dat ze Lisette controleert, hij kent zijn vrouw goed en weet dat ze een hoge pijngrens heeft.

Lisette verbaast de verloskundige, ze heeft al 4 cm ontsluiting. Om 23:00 uur komt de verloskundige weer zegt ze, tenzij we haar eerder oproepen uiteraard! Er is nog een bevalling op komst, dus mogelijk komt er een andere verloskundige.


Hans bedenkt rond 22.30 dat Lisette wou dat Monique zou komen fotograferen, mits ze op tijd kon zijn. Lisette vraagt Hans om haar een bericht te sturen. Monique stuurt even later terug dat ze onze kant op komt, helemaal vanuit Zeeland! We zijn benieuwd hoe het er voor staat tegen de tijd dat ze er is! Rond 23 uur komt er inderdaad een andere verloskundige. Nog steeds is de hartslag irregulair en de ontsluiting is nog niet verder gevorderd. De weeën werden inmiddels heftiger en er zijn ook rug weeën bij gekomen, Lisette vraagt daarom om de tens. Hans en de verloskundige zijn aardig lang met de tens bezig, Lisette voelt alleen de bovenste 2, ongeacht welke plakkers ze onderin doen, dat zou niet moeten kunnen. Na wat lachen en veel plakkers draaien voelt Lisette ze toch alle 4, en dat is fijn!! De verloskundige spreekt met ons af rond 02.30 terug te komen.


De weeën zittend opvangen lukt al snel hierna niet meer en Lisette loopt steeds door de tuin en het huis. Om 01.30 vraagt ze Hans om de verloskundige te bellen, de weeën zijn nu zo heftig dat Lisette niet zo goed meer weet hoe ze de weeën zo snel achter elkaar nog kan opvangen, desalniettemin zit ze helemaal in haar eigen wereld en puft ze alles dapper weg. De verloskundige is er rond 02.00. De ontsluiting is nog steeds niet verder dan 4 cm en het hartje nog steeds irregulair, na overleg met de gynaecoloog van het ziekenhuis wordt ze aan hen overgedragen. Ze willen niet thuis haar vliezen breken, gezien de hartslag van de baby. Monique stapt net het huis binnen, ze kan nog snel een paar foto's maken en rijdt achter ons aan naar het ziekenhuis in Sneek. De tens mag gelukkig geleend worden. De eerste 10 minuten van de autorit heeft Lisette geen enkele wee en grapt ze nog 'hadden we dat maar eerder geweten'. Vanaf dat moment volgt de een na de andere wee zich op.


We komen aan in het ziekenhuis en al vlot wordt gemeld dat Lisette niet meer in bad mag bevallen, ze moet aan de CTG vanwege het hartslagje van de baby en aan de weeën opwekkers om de ontsluiting verder te helpen. Wel zit ze inmiddels op 5 cm. De vliezen worden ook nog gebroken, het vruchtwater is gelukkig helder! Als de weeën té heftig worden zet Lisette haar principes opzij en vraagt om een PCA pomp (morfine achtig). Inmiddels zit ze al wel op 8 cm, die weeën opwekkers doen hun werk! Terwijl ze een wee weg puft zegt de verloskundige dat Lisette haar baarmoeder helaas niks doet (dit voelt ze), blijkbaar is de baarmoeder een beetje té relaxt ;) Door de PCA pomp moet Lisette op bed gaan liggen en dat vindt ze niet heel prettig, de weeën lijken zelfs heftiger te worden. Rond 6 uur is er 9 cm ontsluiting en wordt Lisette misselijk en krijgt ook persweeën. Ze mag nog niet persen en moet deze weg puffen. Ze roept nog even dat dit mensonterend is en dat moeder natuur zo'n bevalling ook op een andere manier had kunnen regelen, daarna zit ze alweer snel in haar 'bevallingscocon'. Hans kan ondertussen niets anders doen dan met een waterspuit en washandjes verkoeling brengen.


Rond 7 uur is er volledige ontsluiting en mag ze vanwege wisseling van de dienstdoende verloskundige alleen nog lichtjes meepersen. Even later komt de nieuwe verloskundige en kan het echte meepersen beginnen. Lisette heeft niet het gevoel dat het haar gaat lukken, ze heeft al aardig wat energie gestoken in het weg puffen van de (pers)weeën, desalniettemin geeft de verloskundige aan dat ze het super doet. De persweeën zijn niet krachtig genoeg, waar je normaal 3 tot 4 keer mee moet persen, valt de wee steeds weg na 2 tot 3 keer persen, hierdoor is het millimeterwerk en schiet het niet op. Als de verloskundige na een lange persfase vraagt of ze hem mogen halen met de vacuüm pomp roept Lisette volmondig 'ja', het maakt haar niet meer uit hoe ze hem halen, maar hij moet eruit!! De gynaecoloog wordt opgeroepen en staat supersnel aan het bed. Na 3 persweeën wordt het hoofdje geboren, zijn schouder zit nog even klem maar het lijfje volgt al snel. Eindelijk is hij daar!! Wat is hij mooi en lief, we zijn op slag verliefd op onze Finn Jari. “Hij was alle pijn waard” roept Lisette naar de aanwezigen in de kamer. Hij wordt direct bij Lisette op de borst gelegd en na een uur mag hij lekker bij Hans op de borst.

334 keer bekeken

Op alle reportages zijn de ALGEMENE VOORWAARDEN van toepassing. 

PRIVACYVERKLARING

© 2020 Monique Bonnema Fotografie |  kvk 66393272 | BTW NL001391064B93